مسالمت‏آمیز در اسلام و حقوق بین‏الملل نوشته محمدمهدی کریمی‏نیا اشاره کرد.دراین تحقیق سعی شده است که وضعیت اقلیت ها در حقوق بین الملل ودیگر ادیان نیز مورد بررسی قرار گیرد که از تفاوتهای این تحقیق با دیگر اقدامات گذشته می باشد.
و:سازماندهی تحقیق:
عمده روش تحقیق پیش رو ،روش کتابخانه ای بوده که به بررسی کتابهای تخصصی درزمینه حقوق بین الملل اسلام پرداخته شده است.این پایان نامه شامل پنج فصل میباشد:
1) درفصل اول اقلیت ها وجایگاه آنان درادیان الهی وحقوق بین الملل بررسی خواهدشد.
2)درفصل دوم وضعیت اقلیت غیرمسلمان وحقوق بین الملل مورد بررسی قرار خواهد گرفت.
3) درفصل سوم دیدگاه قرآن کریم،سیره عملی پیامبر(ص) ،اهل بیت(ع) ،علماء شیعه واهل سنت و وضعیت اقلیت ها درحکومت امام زمان(عج) مورد بررسی قرار خواهد گرفت.
4)درفصل چهارم قوانین ومقررات دین اسلام دربحث جنگ و عوارض ناشی ازآن مورد بررسی قرار خواهد گرفت .
5)درفصل پنجم دیدگاه جمهوری اسلامی ایران درخصوص اقلیت ها اشاره خواهد شد.
6) درانتهای پایان نامه، نتیجه گیری ازمباحث ارائه شده، بیان می شود.
فصل اول:اقلیت ها وجایگاه آنان درادیان الهی وحقوق بین الملل
بخش اول:
بررسی رفتارمسالمت آمیزدرادیان الهی(یهود ومسحیت):
1)دین یهود
دین یهود، یکی از ادیان الهی است که. پیروان این دین، خود را پیرو پیامبر الهی؛ یعنی حضرت موسی (علیه‏السلام) می‏دانند؛ همچنین این قوم را به دلیل نسبت به حضرت یعقوب (علیه‏السلام) ، “بنی اسرائیل” گویند؛ چراکه اسرائیل لقب حضرت یعقوب (علیه‏السلام) است.
مجموعه کتبی که یهودیان به آن اعتقاد داشته وبه عنوان کتاب مقدس معروف است “عهد عتیق” نامیده می‏شودکه مرکب از تورات و چندین کتاب دیگر است. تورات که دارای پنج بخش می‏باشد، به شرح پیدایش جهان، انسان، مخلوقات دیگر، قسمتی از زندگی انبیای پیشین، حضرت موسی(علیه‏السلام) ، بنی اسرائیل و احکام این آیین می‏پردازد. کتابهای دیگر آن، که در واقع نوشته‏های مورخان بعد از حضرت موسی( علیه‏السلام) می‏باشند، شرح حال پیامبران، پادشاهان و اقوامی است که بعد از موسی (علیه‏السلام) به وجود آمده اند.
البته باید به این نکته توجه نمود که غیر از اسفار پنج‏گانه تورات دیگرکتب یهودیان، کتب آسمانی نبوده وحتی یهودیان نیز چنین ادّعایی ندارند و حتی دلایل واستدلالهای متقنی وجود دارد که،حتی اسفار پنج‏گانه تورات نیزکتب آسمانی نیستند، بلکه کتابهای تاریخی هستند که بعد از حضرت موسی (علیه‏السلام) نوشته شده‏اند؛ زیرا در آنها شرح وفات موسی (علیه‏السلام) ، چگونگی تدفین و پاره‏ای از حوادث بعد از وفات او آمده است؛ مخصوصا آخرین فصل “سفر تثنیه”، به وضوح نشان می‏دهد که این کتاب، مدتها بعد از وفات موسی (علیه‏السلام) به رشته تحریر درآمده است.1
یهودیان، خود را نژاد برتر دانسته و هیچ ملتی را همتای خویش نمی‏دانند و متأسفانه “آیین یهود” را آیین انحصاری خویش دانسته و حتی برای گسترش آن در میان دیگر ملل تبلیغی نداشته و ندارند؛ زیرا آیین یهود را مخصوص بنی اسرائیل می‏دانند و افراد غیر اسرائیلی را، بر فرض این که به آیین یهود در آیند، در ردیف بنی اسرائیل قرار نمی‏دهند.بنابراین، در قوم یهود، تضاد با حقوق بین‏الملل به نحو واضح مشاهده می‏شود. آنان معتقد به برتری نژاد خویش داشته و دیگر ملل را در خدمت خود می‏انگارند.
1-1)نژادپرستی یهود از دیدگاه قرآن کریم
برخی ازآیات قرآن کریم عملکرد یهود رامورد بررسی قرارداده ورفتار نژادپرستی، برتری‏جویی و… آنها را مورد سرزنش قرار داده است. یهود، با عبارات مختلف و عملکردهای گوناگون، برتری‏جویی خویش را نسبت به پیروان مذاهب دیگر نشان داده‏اند و قرآن کریم هم دقیقا این نقاط ضعف را بیان کرده و از مسلمانان می‏خواهد از این رویه و عملکرد دوری گزینند.یهود خود را گاهی دوستان خاص خداوند می‏دانند،ودراین زمینه قرآن کریم می فرمایند:: “قُلْ یا أَیُّهَا الَّذِینَ هادُوا إِنْ زَعَمْتُمْ أَنَّکُمْ أَوْلِیاءُ لِلّهِ مِنْ دُونِ النّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ” یعنی: بگو: ای یهودیان! اگر گمان می‏کنید که (فقط) شما دوستان خدایید نه سایر مردم، پس آرزوی مرگ کنید اگر راست می‏گویید ( تا به لقای محبوبتان برسید)”2 وزمانی خود را “فرزندان خداوند” می‏انگارند، “یهود و نصاری گفتند: ما فرزندان خدا و دوستان او هستیم؛ بگو: پس چرا شما را در برابر گناهانتان مجازات می‏کند؟! بلکه شما هم بشری هستید از مخلوقاتی که آفریده،…3 و دیگر بار خویش را تافته‏ای جدا بافته دانسته و معتقدند که گنهکاران ملت یهود، فقط چند روزی بیش، مجازات نخواهند شد و سپس بهشت الهی برای ابد در اختیار آنان خواهد بود”و ( یهود) گفتند: هرگز آتش دوزخ، جز چند روزی، به ما نخواهد رسید؛ بگو: آیا پیمانی از خدا گرفته‏اید- و خداوند هرگز از پیمانش تخلف نمی‏ورزد – یا چیزی را که نمی‏دانید به خدا نسبت می‏دهید”4 یکی ازاعتقادات یهود استفاده انحصاری ازبهشت است واینکه ثواب و پاداش روز رستاخیز فقط مختص به آنهاست؛ قرآن کریم دراین مورد اشاره دارند”(اعتقادات یهود براساس آرزوها وخیالبافی ها بود که خودشان به دروغ بافته وساخته بودند،آنها خودرا فرزندان خدا می دانستند ،ازاین رو تمام نعمت های آخرت را مخصوص خودشان می پنداشتند ، اما قرآن کریم این اعتقاد باطل وادعای دروغ را با یک استدلال قوی رد کرده ومی فرما
یند:ای پیامبر اسلام درپاسخ به ادعای دروغ آنها بگواگرشما یهودیان (جداٌاعتقاد دارید که) سرای آخرت ونعمتهای بهشتی مخصوص شماست ،نه سایرمردم،پس اگر راست می گویید (ازخداوند متعال)تمنای مرگ کنید(وبا مرگ به سرای آخرت وارد شوید زیرا تنها راه رسیدن به بهشت فقط مرگ است)5
به بیان دیگر درتفسیراین آیه مبارکه اشاره شده است: “(بگو: اگر سراى آخرت در نزد خداوند مخصوص شماست، نه سایر مردم، پس آرزوى مرگ کنید، اگر راست مى‏گویید.
نکته‏ها:
بنى اسرائیل، ادّعاهاى دروغین و خیال پردازى‏هاى فراوان داشتند که برخى از آنها عبارت بود از:
ما فرزندان و محبوبان خدا هستیم. “نَحْنُ أَبْناءُ اللَّهِ وَ أَحِبَّاؤُهُ” کسى وارد بهشت نمى‏شود مگر آنکه یهودى و یا نصرانى باشد. “قالُوا لَنْ یَدْخُلَ الْجَنَّهَ إِلَّا مَنْ کانَ هُوداً أَوْ نَصارى‏” ” آتش دوزخ، جز چند روزى به ما اصابت نمى‏کند. “لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ إِلَّا أَیَّاماً مَعْدُودَهً” این آیه، همه‏ى این بافته‏هاى خیالى و موهومات فکرى آنها را ردّ کرده و مى‏فرماید:
اگر این ادّعاهاى شما درست باشد و به این حرف‏ها ایمان داشته باشید، دیگر نباید از مرگ بترسید و از آن فرار کنید، بلکه باید آرزوى مرگ کنید تا به بهشت وارد شوید!
اولیاى خدا، نه تنها از مرگ نمى‏ترسند، بلکه اشتیاق به مرگ نیز دارند. همانگونه که حضرت على (علیه السلام) مى‏فرماید: “و الله لابن ابى طالب آنس بالموت من الطفل بثدى امه”
یعنى به خدا سوگند علاقه فرزند ابو طالب به مرگ، از علاقه طفل شیرخوار به سینه‏ مادرش بیشتر است.
آرى، باید بگونه‏اى زندگى کنیم که هر لحظه آماده مرگ باشیم.
پیام‏ها:
الف) در برابر خیالات و موهومات، با صراحت برخورد کنید. “قُلْ” ب)دامنه‏ى انحصار و نژادپرستى، تا قیامت کشیده مى‏شود! “لَکُمُ الدَّارُ الْآخِرَهُ عِنْدَ اللَّهِ خالِصَهً” ج) وجدان، بهترین قاضى است. “إِنْ کانَتْ”) ( “فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ” د) آمادگى براى مرگ، نشانه‏ى ایمان واقعى و صادقانه است. “فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ””6
از منظردین مبین اسلام، نژادپرستی شعبه‏ای از شرک است و به این دلیل، اسلام شدیداً با آن مبارزه کرده و همه انسانها را از یک پدر و مادر می‏داند که امتیازشان تنها به تقوا و پرهیزکاری است.
2-1)اعمال یهود نسبت به اسلام:
در آغاز اسلام، یهودیان وقتی دیدند پیامبر اسلام (ص) با تبلیغ رسالتش، الفت و برادری را در دلهای مردم ایجاد نموده و چنان توده واحد و یکپارچه‏ای از آنها ساخت که موقعیت اجتماعی یهود در خطر خواهد بود؛ بدین جهت، به مخالفت با پیغمبر (ص) برخاسته وبراین اساس قرآن کریم بعضی از نیات شوم آنها را در مبارزه با اسلام آشکار کرد تا مسلمانان از آسیب آنها درامان باشند،که برخی ازآنها اشاره می شود:
الف) محاصره اقتصادی: گروهی از یهودیان برای منصرف کردن مسلمانان از آیین خود اقدام به کار جدیدی نمودند و با خودداری از پرداخت هر گونه دین یا امانت و یا معاملاتی که بر ذمّه آنها بود، برای افرادی که به دین اسلام مشرف می‏شدند، مشکل اقتصادی